Dziwny to tytuł. Będzie od Szanownego Czytelnika wymagał nieco większej uwagi niż zwykle. Bo niby co to znaczy: z czym do mózgu? Może z czym do gościa? Jeśli przyjmiemy, że mózg jest naszym gościem, możemy to tak określić. Jeśli jednak mózg nie jest naszym gościem, tylko stałym mieszkańcem, wyjaśnijmy rzecz bardziej klarownie. Otóż z czym do mózgu, znaczy mniej więcej, z czym przychodzi świat do mózgu. 

Z czym przychodzi ojciec, matka, rodzina, przyjaciele, szkoła, ulica, media, propaganda itp. itd. Czynników i sił, które pragną wejść do naszego mózgu i coś do niego wprowadzić jest bardzo wiele. Wprowadzić do mózgu, czyli coś oznajmić, o czymś zawiadomić lub przed czymś przestrzec. Przyjmijmy, że są to najczęściej siły precyzyjnie zaprojektowane, zorganizowane i starannie przygotowane, bardzo podobne do sieci energetycznej, która przy pomocy własnych, bardzo często subtelnych mechanizmów, nas zasila. Na pierwszy rzut oka wygląda to tak, jakby wszelkie sygnały, znaki, komunikaty i informacje, które do nas docierają, były przez nas rozszyfrowywane, oznaczane i odpowiednio porządkowane. I stykamy się z nimi od momentu, od kiedy przychodzimy na świat. Otóż na wstępie pragnę Szanownego Czytelnika wyprowadzić z błędu. Bowiem proces ten zaczyna się znacznie wcześniej, a dokładniej mówiąc, od momentu zapłodnienia. Niedawno przeczytałem niezwykle interesujące dzieła R. Douglasa Fieldsa, cenionego w Ameryce profesora neurobiologii. Trochę zagłębiłem się w problematykę mózgu i uzmysłowiłem sobie, że moja wiedza na ten temat pochodziła z epoki króla Ćwieczka. By się nieco oświecić, przedarłem się przez setki stron mądrych książek i pragnę w dużym skrócie zreferować sprawę. Po pierwsze, do niedawna sądziliśmy, że mózgiem zarządzają komórki zwane neuronami. I rzeczywiście, w ogromnej ilości są one odpowiedzialne za przekazywanie informacji. Jednakże znacznie większa liczba komórek, nazywanych komórkami glejowymi, do tej pory niedocenianych przez świat nauki, potrafi się miedzy sobą znakomicie komunikować, ale również, jakbyśmy powiedzieli, wykrywać i nadzorować elektryczną aktywność ujawniającą się w obwodach neuronowych. To odkrycie ma w nauce kolosalne konsekwencje. W skrócie tłumacząc, wygląda to tak, jakby miliardy neuronów władały naszym życiem, ale życiem neuronów władają z kolei miliardy komórek glejowych. Wiem, że to dość trudne, ale jeśli sobie wyobrazimy, że istnieje jedna wielka armia, która stoi na straży państwa i tylko jej poświęcamy uwagę, tracimy z pola widzenia znacznie potężniejszą niewidzialną armię, która przy pomocy sobie znanych sposobów, steruje tą pierwszą armią. Uczeni powiadają więc, że mamy drugi mózg. Badanie tego drugiego mózgu pozwoli nam na odkrycie źródeł wielu chorób psychicznych i neurologicznych. Mnie zafascynował znakomity podział funkcji mózgu, a najbardziej stwierdzenie, że mózg bardzo dba o czystość informacji. Powiedzmy, że ktoś mi przekazuje komunikat, iż za chwilę spadnie deszcz. Ten komunikat mózg przy pomocy swoich wewnętrznych instrumentów rozszyfrowuje i przygotowuje mnie do pory deszczowej. Wiem, że muszę wziąć ze sobą parasol itp. Ale na czym polega czystość informacji? Otóż na tym, że kiedy informacja została już mi przekazana, natychmiast w mózgu w tym chemicznym kanale, przez który płynęła ta informacja, pojawia się grupa sprzątaczek z chemicznymi miotłami i czyści ten kanał, by był przygotowany do przyjęcia następnej informacji. By nic nie pozostało z poprzedniej, jakieś jej strzępy, odpady. Kanał dla nowej informacji musi być absolutnie czysty. By następna niczym nie była zabrudzona. By miała wolną i jasną drogę. Cóż za cudowny mechanizm współpracy. Jakże mózg dba, by nie zakradły się jakieś śmieci, odrzuty, nieczystości. W swojej naturze ma wbudowane poczucie porządku i estetyki, piękna. Każda w nim komórka to inteligentny organizm. Gdyby człowiek tylko wiedział, jakie ma w sobie wzorce, może by inaczej układał relacje ze światem zewnętrznym, czego życzę.

www.srokowski.art.pl 

Patron Polski, święty Stanisław, biskup i męczennik jest patronem ładu moralnego w ojczyźnie. Ład moralny oznacza uznanie najwyższej władzy Boga, od którego wszelka władza pochodzi (Rz 13,1). Bóg jest źródłem władzy i prawa, dlatego Boga trzeba słuchać bardziej niż ludzi (Dz. 5,29). Zadaniem i obowiązkiem ludzkiej władzy jest poddanie się władzy Chrystusa Króla i Jego Królestwa, które nie pochodzi z tego świata (J.18,36), bo pochodzi od Boga, ale jest na tym świecie i sprawia, że świat staje się Boży i ludzki. Próba odebrania władzy Bogu natomiast sprawia, że świat staje się zarazem bezbożny i nieludzki. 

Mamy do czynienia z tak cynicznym i rozmyślnym procesem niszczenia pamięci historycznej, że tylko ludzie pokroju Donalda Tuska byli zdolni go zainicjować i tylko ludzie uznający „Gazetę Wyborczą” za dobry „znak czasu”, mogą go skutecznie przeprowadzić.

Do żony jednego z posłów, który zginął pod Smoleńskiem, dziesięć minut od momentu, kiedy z telewizji dowiedziała się o tragedii, dotarła wiadomość głosowa od jej męża. Poza jego rozpaczliwym wołaniem: „Asiu, Asiu”, słyszała ona potworny szum powietrza, trzaski rozpadającego się samolotu oraz głosy przerażonych ludzi.

Jak myślicie drodzy czytelnicy, dlaczego ta wiadomość nie może przebić się do wiodących mediów, za to karmieni jesteśmy podłym kłamstwem o tym, że PiS chce iść na wojnę z Rosją?

Kiedy oglądam dzisiaj to całkiem liczne grono owych na ruską modłę zaprogramowanych pajaców, to zastanawiam się, gdzie dla tych „elit” III RP znajduje się granica podłości, nikczemności i kłamstwa, poza którą nie ośmielą się wykroczyć?

Kiedy już prawda o smoleńskiej zbrodni dotrze do Polaków to okaże się, że prawie cała Polska tak naprawdę popierała zawsze Kaczyńskiego i była od samego początku przekonana o zamachu.Ten moment coraz szybciej nadchodzi, a wybuch nastrojów anty-POwskich nastąpi z całą mocą wtedy, kiedy elektorat Tuska pojmie w końcu, jak bardzo się ześwinił po 10 kwietnia 2010 roku, popierając ekipę zdrajców narodu, wspieranych przez medialnych zomowców i kremlowskich zbrodniarzy.

Wkrótce miną dwa lata od smoleńskiego zamachu. Czy ktoś rzeczywiście naiwnie sądzi, że rządzącym w Polsce nikczemnikom zależy na powrocie dowodów zbrodni do Polski? Komu, biorąc pod uwagę historię i doświadczenia kryminalistyki, organów ścigania oraz sądownictwa, najbardziej zależy na ukrywaniu dowodów przestępstwa? Odpowiedź jest jedna – SPRAWCOM.

    Pobierz

Nie istnieje żadna szansa na obalenie tej rządzącej kliki metodami demokratycznymi czy parlamentarnymi z uwagi na panujący układ sił oraz osobę prezydenta. Nie ma takiego skandalu, afery czy nawet zbrodni, która tych szkodników odsunęła od władzy i zmusiła do dymisji. Panuje totalna bezkarność elit i ich wielka determinacja, aby nigdy nie ponieść odpowiedzialności za zbrodnie oraz krzywdy wyrządzone Polsce i Polakom.

Nie ulega wątpliwości, że człowiek, na którego rozkaz zgładzono 250 tysięcy Czeczenów, w tym ponad 45 tysięcy dzieci, odpowiedzialny za mordy etniczne, bandycki atak na Gruzję oraz aneksję Abchazji i Osetii – doskonale rozumie, na czym polega „szacunek dla zasad prawa międzynarodowego”. 

Nazwał Jana Pawła II starym, śmierdzącym chu..m i głupim Polakiem. Czy to nawoływanie do nienawiści? 

Wygląda na to, że era „płemieła” właśnie dobiega końca

Minęło 100 dni od zaprzysiężenia rządu premiera Donalda Tuska. W historii najnowszej chyba żaden rząd nie sięgnął dna w tempie tak ekspresowym, jak premier Tusk i jego ministrowie.  Już blisko 2/3 Polaków uważa, że sytuacja w kraju podąża w złym kierunku, co istotne tak negatywną ocenę rząd zawdzięcza przede wszystkim ludziom młodym, pośród których aż 56 proc. jest właśnie tego zdania.

Jakkolwiek byśmy nie oceniali faktu śmierci płk Tobiasza, to – w kontekście tej sprawy – niełatwo zapomnieć o jednym z podstawowych przykazań tajnych służb, które mówi, że „nic nie jest tak piękne, jak milczenie”.

Kiedy 25 kwietnia 2007 roku na życie targnęła się zamieszana w aferę węglową Barbara Blida, wszystkie media odpowiedzialnością za to zdarzenie obarczyły Prawo i Sprawiedliwość. Platforma miała wyeliminować takie tragedie raz na zawsze. Tymczasem w idealnym państwie Donalda Tuska samobójstwa stają się zjawiskiem powszechnym. Zabijają się wszyscy – politycy z pierwszych stron gazet i ci lokalni, urzędnicy państwowi i sportowcy, naukowcy i wojskowi. Z tym, co dzieje się w Polsce i jak traktowani są jej obywatele nie mogą pogodzić się emeryci i ludzie w sile wieku. Lekarze biją na alarm – w społeczeństwie narasta depresja i poczucie beznadziei.

Coraz więcej znaków na niebie i ziemi wskazuje na to, że upadek ekipy ciemniaków z Tuskiem na czele oraz nauczka dla wspierających go mediów, stojących na straży szemranego establishmentu III RP, zostaną dokonane ku zaskoczeniu wszystkich, przez tych, na których plecach wieźli się oni przez ostatnie lata.

Podejmując swoje nikczemne działania Arabski nie tylko okazał się człowiekiem wyjątkowo małym, ale po prostu zwykłą polityczną świnią, nie liczącą się z konstytucyjnymi organami Rzeczypospolitej Polskiej, nie mówiąc o tym, że instruowani przez kogoś urzędnicy Kancelarii Premiera przez cały czas narażali życie prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Mamy do czynienia z poruszeniem prawie-narodowym. Nagle spora grupa obywateli buntuje się przeciwko władzy i rzuca w jej kierunku hasła, które jeszcze miesiąc temu media przypisałyby „pisowcom”. Wszystko za sprawą „sukcesu” polskiej prezydencji, czyli wypracowanemu porozumieniu ACTA. Rząd chce włączyć się do walki z piractwem i chronić własność intelektualną twórców, co grozi konsekwencjami różnorakimi w Internecie, na które użytkownicy się nie godzą. Ruszyła lawina i wcale nie jest pewne, czy szybko się ona zakończy.

Całe tłumaczenie Millera wzięło w łeb, więc póki, co zamknął się on na jakiś czas, do momentu, aż gawiedź zapomni, że gość pozujący na twardziela o twarzy pokerzysty, wyszedł na zwykłego, udającego powagę, wsiowego głupka.

Zgodnie z przewidywaniami „Rzeczpospolitej” i „Gazety Polskiej Codziennie”, Instytut Ekspertyz Sądowych opublikował stenogramy z kokpitu Tu-154 M, w których nie zarejestrowano głosu gen. Błasika. Według wcześniejszych dokumentów, wojskowy miał witać się z załogą, mówić o mechanizacji skrzydeł i podawać poprawne dane z wysokościomierza. Wszystko okazało się bujdą na resorach, podstawą jedynie do rozważań dla „ekspertów” o naciskach na załogę.

Gdy za kilka dni pojawią się „sondaże” wskazujące na wzrost poparcia dla rządu a ośrodki propagandy przykryją sens opinii biegłych warstwą łgarstw i tematów zastępczych, gdy wspólne posiedzenia polskich i rosyjskich prokuratorów przywrócą „porządek” w śledztwie smoleńskim a „przyjaźń” Moskwy i Warszawy dopełni się w projektach wypracowanych w prezydenckim BBN-ie – wszyscy staniemy wobec nieuchronnych konsekwencji pytania: co dalej? Jeśli Polacy mają „zasługiwać na więcej” – niech udzielona odpowiedź uwzględnia dotychczasowe klęski i upokorzenia. 

10 stycznia, 21 miesięcy po zbrodni smoleńskiej, którą trzeba uznać za akt wojny przeciwko Polsce, uczestniczyłem razem z misjonarzem ks. Jerzym Gardą i wspólnotą wiernych w modlitwach przy Krzyżu Pamięci, Prawdy i Nadziei na Krakowskim Przedmieściu. Po Apelu transmitowanym z Jasnej Góry, usłyszałem mądre rozważania o intronizacji Jezusa na Króla Polski.