Od wielu lat otrzymuję setki telefonów i nikt nigdy nie zapytał mnie, co sądzę o polityce, co sądzę o władzy. Przecież to jest nieprawdopodobne. Nieprawdopodobny wręcz pech. Skąd oni biorą te telefoniczne wyniki politycznych sondaży, publikowane co dzień, w każdej gazecie, skoro politykę mają w pupie. 

Cóż się wydarzyło? Właściwie nic. Tylko usłyszałem jednego z dyżurnych inżynierów dusz ostrzeżenie. Ireneusza Krzemińskiego ostrzeżenie: „Powiedzmy to wprost - idzie nacjonalizm”. I mógłbym napisać, że jest ślepy, że zdurniał, ale przecież wie doskonale, co mówi, kiedy mówi, gdzie mówi i dlaczego (a właściwie, „po co”) mówi. Mógłbym polemizować, łatwiutki polemiczny cel, pstryczek w ucho, ale nie będę, gdyż jego słowa to nie jest objaw głupoty, lecz zwykła kalkulacja. Cena obecności w telewizorze (…)

Na początek należy przeciąć wrzód medialny. Nabrzmiały wrzód medialnych kłamstw. Aby było oczywistym, co jest i co może być nazwane smoleńskim kłamstwem. 

Jeżeli jest tak, że Polak (mężczyzna) pracuje dłużej od Francuza o lat pięć, i o tyle lat dłużej odprowadza składki do ZUS, a emerytem jest cztery razy krócej, to czy swojego kapitału zgromadzonego w ZUS-ie przez lat czterdzieści, nie powinien wydać cztery razy szybciej? Pisząc wprost. Skoro emerytem będzie zaledwie cztery lata, kilkakrotnie krócej niż Francuz, dlaczego jego emerytura ma nie być przynajmniej dwa razy wyższa? Kto potrafi zbić ten argument? Wzywam go do tego. 

„w szeregu armii harmoniści

do marszu podajmy takt idącym po zwycięstwo masom” 

(Jan Śpiewak, „Rozmowa z Przyjacielem”) 

Gdy się dowiedziałem, że Paweł Śpiewak, wnikliwe badania (o wnikliwości badań zapewniają księgarnie) zebrał i opublikował pod tytułem „Żydokomuna”, i wyjaśni czytelnikom skąd się wziął stereotyp żydokomuny, jakże mogłem nie przeczytać?