Żałośnie brzmią dzisiaj słowa Tuska mówiące, że „lepiej siedzieć przy stole niż być w karcie dań” Panie Tusk, jest jeszcze gorsze miejsce w polityce niż te dwa wymienione przez pana w zgrabnym powiedzonku pod publiczkę. Mniej wart od siedzących przy owym stole oraz dań wymienionych w karcie jest kelner i pan panie Tusk pełni jego rolę w polskiej polityce zagranicznej.

Jak podały media, Prokurator Generalny Andrzej Seremet udaje się do Moskwy na zaproszenie Jurija Czajki, szefa rosyjskiej prokuratury, która obchodzi właśnie 290 rocznicę swojego istnienia. W chwili, kiedy „Warszawska Gazeta” trafi do rąk czytelników będzie już po uroczystych obchodach, a Seremet w kraju.

Zastanawiam się, gdzie znajduje się granica głupoty, kompromitacji i zupełnego postradania jakiejkolwiek przyzwoitości obecnej władzy, nie mówiąc już o czymś takim jak honor?

Zasłoną dymną ma być zapowiedź, że Seremet przy tej okazji jakoby podniesie sprawę smoleńskiego śledztwa. 

Niczego oczywiście nie podniesie, oprócz tradycyjnego stakana spirtu, zakąszonego kawiorem ku chwale ruskiej prokuratury i jej zasług.

Jechać na uroczystości ku chwale organu, który niejednokrotnie przyczynił się do krycia zbrodniarzy i zamachowców to już totalny upadek polskiej polityki.

To nie kto inny, tylko owa prokuratura ukręciła łeb sprawie zamordowania Anny Politkowskiej, a zamachowiec, który poczęstował w Londynie polonem Litwinienkę żyje sobie w Rosji bezkarny i zasiadał w dumie z odznaczeniem na piersi, które po wykonaniu zadania otrzymał od cara Putina.

To dzięki usługowej roli owej prokuratury można było wysadzać w powietrze wieżowce z obywatelami własnego państwa by usprawiedliwić rozpętanie ludobójczej wojny w Czeczenii.

Już 9 maja 2010 roku czułem się jakbym dostał w twarz, kiedy oglądałem polskich żołnierzy zmuszonych do maszerowania w Moskwie przed trybuną honorową, na której stali Putin z Miedwiediewem i to na dodatek w rosyjskim rytmie 120 dwudziestu kroków na minutę, tuż za ostatnim krajem należącym do WNP.

Udawanie się do Rosji na uroczystość ku czci służącej wiernie reżimowi prokuraturze, która niejednokrotnie w interesie władzy pomagała ukrywać barbarzyńskie zbrodnie to policzek wymierzony wszystkim Polakom, dla których słowo honor, duma i ojczyzna jeszcze coś znaczą.

W ciągu tych 290 lat lista polskich krzywd wyrządzonych naszym rodakom przez rosyjskich prokuratorów wydaje się być nieskończona.

Nie wiem na dzisiaj, czy w programie uroczystości było zwiedzanie miejsca gdzie przykryty szmatami już niemal dwa lata leży wrak samolotu, w którym wymordowana została polska delegacja z prezydentem RP na czele?

Nie wiem, czy Czajka oprowadził drogiego gościa z Polski po Sali, gdzie w gablotach eksponowane będą czarne skrzynki, broń i kamizelki kuloodporne borowców oraz telefon satelitarny prezydenta i skradzione obrączki sygnety, zegarki i karty kredytowe?

Czy Andrzej Seremet został odznaczony za ogromne zaufanie do jubilatki i respektowanie rozkazu nieotwierania zalutowanych przez ruskich, trumien? 

Oczywiście, na każdą krytykę Seremeta, człowieka kompletnie pozbawionego właściwości i charakteru, podnoszą się zawsze zarzuty mówiące, że przecież powołał go sam śp. Lech Kaczyński. 

Z tym, że ci krytycy nigdy nie dodają, że PO tak przemyślnie skonstruowała ustawę o Prokuraturze Generalnej, że miał do wyboru tylko dwie przedstawione mu kandydatury, czyli dżumę w postaci PZPR-owca Edwarda Zalewskiego i cholerę, znaczy Seremeta.

Ja od dawna nie mam już złudzeń, co do III RP, która jest dla mnie jakąś żałosną atrapą państwa rządzonego przez zwykłych łajdaków.

Żałośnie brzmią dzisiaj słowa Tuska mówiące, że „lepiej siedzieć przy stole niż być w karcie dań” Panie Tusk, jest jeszcze gorsze miejsce w polityce niż te dwa wymienione przez pana w zgrabnym powiedzonku pod publiczkę. 

Mniej wart od siedzących przy owym stole oraz dań wymienionych w karcie jest kelner i pan panie Tusk pełni jego rolę w polskiej polityce zagranicznej.

I to jest właśnie powód, dla którego po powrocie z każdej zagranicznej poniewierki odreagowuje pan w domu wyładowując się na rodzinie, czyli w polityce wewnętrznej, udając twardziela.

Psychologowie właśnie określają taki stan „syndromem kelnera”. 

Udzielił się on wszystkim członkom obecnej ekipy lub jeszcze gorzej, stanowił klucz doboru tych kadr.

Patron Polski, święty Stanisław, biskup i męczennik jest patronem ładu moralnego w ojczyźnie. Ład moralny oznacza uznanie najwyższej władzy Boga, od którego wszelka władza pochodzi (Rz 13,1). Bóg jest źródłem władzy i prawa, dlatego Boga trzeba słuchać bardziej niż ludzi (Dz. 5,29). Zadaniem i obowiązkiem ludzkiej władzy jest poddanie się władzy Chrystusa Króla i Jego Królestwa, które nie pochodzi z tego świata (J.18,36), bo pochodzi od Boga, ale jest na tym świecie i sprawia, że świat staje się Boży i ludzki. Próba odebrania władzy Bogu natomiast sprawia, że świat staje się zarazem bezbożny i nieludzki. 

Mamy do czynienia z tak cynicznym i rozmyślnym procesem niszczenia pamięci historycznej, że tylko ludzie pokroju Donalda Tuska byli zdolni go zainicjować i tylko ludzie uznający „Gazetę Wyborczą” za dobry „znak czasu”, mogą go skutecznie przeprowadzić.

Do żony jednego z posłów, który zginął pod Smoleńskiem, dziesięć minut od momentu, kiedy z telewizji dowiedziała się o tragedii, dotarła wiadomość głosowa od jej męża. Poza jego rozpaczliwym wołaniem: „Asiu, Asiu”, słyszała ona potworny szum powietrza, trzaski rozpadającego się samolotu oraz głosy przerażonych ludzi.

Jak myślicie drodzy czytelnicy, dlaczego ta wiadomość nie może przebić się do wiodących mediów, za to karmieni jesteśmy podłym kłamstwem o tym, że PiS chce iść na wojnę z Rosją?

Kiedy oglądam dzisiaj to całkiem liczne grono owych na ruską modłę zaprogramowanych pajaców, to zastanawiam się, gdzie dla tych „elit” III RP znajduje się granica podłości, nikczemności i kłamstwa, poza którą nie ośmielą się wykroczyć?

Kiedy już prawda o smoleńskiej zbrodni dotrze do Polaków to okaże się, że prawie cała Polska tak naprawdę popierała zawsze Kaczyńskiego i była od samego początku przekonana o zamachu.Ten moment coraz szybciej nadchodzi, a wybuch nastrojów anty-POwskich nastąpi z całą mocą wtedy, kiedy elektorat Tuska pojmie w końcu, jak bardzo się ześwinił po 10 kwietnia 2010 roku, popierając ekipę zdrajców narodu, wspieranych przez medialnych zomowców i kremlowskich zbrodniarzy.

Wkrótce miną dwa lata od smoleńskiego zamachu. Czy ktoś rzeczywiście naiwnie sądzi, że rządzącym w Polsce nikczemnikom zależy na powrocie dowodów zbrodni do Polski? Komu, biorąc pod uwagę historię i doświadczenia kryminalistyki, organów ścigania oraz sądownictwa, najbardziej zależy na ukrywaniu dowodów przestępstwa? Odpowiedź jest jedna – SPRAWCOM.

    Pobierz

Nie istnieje żadna szansa na obalenie tej rządzącej kliki metodami demokratycznymi czy parlamentarnymi z uwagi na panujący układ sił oraz osobę prezydenta. Nie ma takiego skandalu, afery czy nawet zbrodni, która tych szkodników odsunęła od władzy i zmusiła do dymisji. Panuje totalna bezkarność elit i ich wielka determinacja, aby nigdy nie ponieść odpowiedzialności za zbrodnie oraz krzywdy wyrządzone Polsce i Polakom.

Nie ulega wątpliwości, że człowiek, na którego rozkaz zgładzono 250 tysięcy Czeczenów, w tym ponad 45 tysięcy dzieci, odpowiedzialny za mordy etniczne, bandycki atak na Gruzję oraz aneksję Abchazji i Osetii – doskonale rozumie, na czym polega „szacunek dla zasad prawa międzynarodowego”. 

Nazwał Jana Pawła II starym, śmierdzącym chu..m i głupim Polakiem. Czy to nawoływanie do nienawiści? 

Wygląda na to, że era „płemieła” właśnie dobiega końca

Minęło 100 dni od zaprzysiężenia rządu premiera Donalda Tuska. W historii najnowszej chyba żaden rząd nie sięgnął dna w tempie tak ekspresowym, jak premier Tusk i jego ministrowie.  Już blisko 2/3 Polaków uważa, że sytuacja w kraju podąża w złym kierunku, co istotne tak negatywną ocenę rząd zawdzięcza przede wszystkim ludziom młodym, pośród których aż 56 proc. jest właśnie tego zdania.

Jakkolwiek byśmy nie oceniali faktu śmierci płk Tobiasza, to – w kontekście tej sprawy – niełatwo zapomnieć o jednym z podstawowych przykazań tajnych służb, które mówi, że „nic nie jest tak piękne, jak milczenie”.

Kiedy 25 kwietnia 2007 roku na życie targnęła się zamieszana w aferę węglową Barbara Blida, wszystkie media odpowiedzialnością za to zdarzenie obarczyły Prawo i Sprawiedliwość. Platforma miała wyeliminować takie tragedie raz na zawsze. Tymczasem w idealnym państwie Donalda Tuska samobójstwa stają się zjawiskiem powszechnym. Zabijają się wszyscy – politycy z pierwszych stron gazet i ci lokalni, urzędnicy państwowi i sportowcy, naukowcy i wojskowi. Z tym, co dzieje się w Polsce i jak traktowani są jej obywatele nie mogą pogodzić się emeryci i ludzie w sile wieku. Lekarze biją na alarm – w społeczeństwie narasta depresja i poczucie beznadziei.

Coraz więcej znaków na niebie i ziemi wskazuje na to, że upadek ekipy ciemniaków z Tuskiem na czele oraz nauczka dla wspierających go mediów, stojących na straży szemranego establishmentu III RP, zostaną dokonane ku zaskoczeniu wszystkich, przez tych, na których plecach wieźli się oni przez ostatnie lata.

Podejmując swoje nikczemne działania Arabski nie tylko okazał się człowiekiem wyjątkowo małym, ale po prostu zwykłą polityczną świnią, nie liczącą się z konstytucyjnymi organami Rzeczypospolitej Polskiej, nie mówiąc o tym, że instruowani przez kogoś urzędnicy Kancelarii Premiera przez cały czas narażali życie prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Mamy do czynienia z poruszeniem prawie-narodowym. Nagle spora grupa obywateli buntuje się przeciwko władzy i rzuca w jej kierunku hasła, które jeszcze miesiąc temu media przypisałyby „pisowcom”. Wszystko za sprawą „sukcesu” polskiej prezydencji, czyli wypracowanemu porozumieniu ACTA. Rząd chce włączyć się do walki z piractwem i chronić własność intelektualną twórców, co grozi konsekwencjami różnorakimi w Internecie, na które użytkownicy się nie godzą. Ruszyła lawina i wcale nie jest pewne, czy szybko się ona zakończy.

Całe tłumaczenie Millera wzięło w łeb, więc póki, co zamknął się on na jakiś czas, do momentu, aż gawiedź zapomni, że gość pozujący na twardziela o twarzy pokerzysty, wyszedł na zwykłego, udającego powagę, wsiowego głupka.

Zgodnie z przewidywaniami „Rzeczpospolitej” i „Gazety Polskiej Codziennie”, Instytut Ekspertyz Sądowych opublikował stenogramy z kokpitu Tu-154 M, w których nie zarejestrowano głosu gen. Błasika. Według wcześniejszych dokumentów, wojskowy miał witać się z załogą, mówić o mechanizacji skrzydeł i podawać poprawne dane z wysokościomierza. Wszystko okazało się bujdą na resorach, podstawą jedynie do rozważań dla „ekspertów” o naciskach na załogę.

Gdy za kilka dni pojawią się „sondaże” wskazujące na wzrost poparcia dla rządu a ośrodki propagandy przykryją sens opinii biegłych warstwą łgarstw i tematów zastępczych, gdy wspólne posiedzenia polskich i rosyjskich prokuratorów przywrócą „porządek” w śledztwie smoleńskim a „przyjaźń” Moskwy i Warszawy dopełni się w projektach wypracowanych w prezydenckim BBN-ie – wszyscy staniemy wobec nieuchronnych konsekwencji pytania: co dalej? Jeśli Polacy mają „zasługiwać na więcej” – niech udzielona odpowiedź uwzględnia dotychczasowe klęski i upokorzenia. 

10 stycznia, 21 miesięcy po zbrodni smoleńskiej, którą trzeba uznać za akt wojny przeciwko Polsce, uczestniczyłem razem z misjonarzem ks. Jerzym Gardą i wspólnotą wiernych w modlitwach przy Krzyżu Pamięci, Prawdy i Nadziei na Krakowskim Przedmieściu. Po Apelu transmitowanym z Jasnej Góry, usłyszałem mądre rozważania o intronizacji Jezusa na Króla Polski.