A miało być tak pięknie! Długi weekend przedłużony jeszcze urlopami, piękna pogoda, gorący paśnik w ogrodzie, zimny wodopój w lodówce, muzyczka jak na plaży w Mielnie, na podglądzie You can dance. Z dala od polityki, kolejnych świadków koronnych, bajek o uzbrojonych złodziejach Daewoo Espero, ciągu wpadek prezydenta, wizerunku wkurzonego premiera i opery mydlanej pt. „Mama Madzi”. 

„Mamy tutaj po prostu doskonale kontrolowany bałagan, stwarzający pozory zarówno porządku jak wolności”.

Epik z batalistycznym rozmachem

Totalna demolka w nauce historii, zwana reformą w oświacie, a konkretnie stworzenie nowego przedmiotu pod nazwą „historia i społeczeństwo” (jakby wcześniejsza historia dotyczyła koczowniczych ludów pierwotnych na Marsie), zbiegła się z wydaniem nowego podręcznika do nauki tejże. Wprawdzie zawiera tylko najnowsze dzieje naszego narodu, ale jej autor, premier i historyk w jednym, o niewątpliwie epickim zacięciu i soczystym języku, jest jej świadkiem i uczestnikiem, co z założenia uwiarygodniać powinno prawdziwość zdarzeń i niepodważalność faktów. Jednak tak nie jest. Podręcznik, na razie tylko w wersji mówionej/czytanej z kartki, jest dowodem fałszu, zakłamania i moralnego upadku jego autora. A co za tym idzie – dowodem hańby, którą okrył się rząd. 

Pstrykacie? Pstrykamy!

Pamiętacie Państwo reklamę pewnego banku, w której znany koneser francuskich win, który przestał być aktorem, zadaje pytanie: Dojeżdżacie? A pracownicy banku zgodnym chórem odpowiadają: Dojeżdżamy? Przypomniała mi się, gdy zobaczyłam ekipę rządową, skrzykniętą, jak statyści do tamtej reklamy, po katastrofie pod Szczekocinami, by jak opłacone, średniowieczne płaczki okazać współczucie, ale jednocześnie zadowolenie ze sprawnie przeprowadzonej akcji ratowniczej.