|
Na przestrzeni ostatnich lat kwas hialuronowy wykorzystywany był w wielu dziadzinach medycyny: okulistyce, reumatologii, chirurgii dentystycznej oraz medycynie estetycznej...
{jcomments on}
Kwas hialuronowy (HA) to substancja wytwarzana przez nasz organizm, aby amortyzować stawy i zapewniać, że będą się one poruszały bez tarć. W miarę upływu czasu organizm wytwarza coraz mniej kwasu hialuronowego – stawy tracą naturalną elastyczność, a skóra nabiera szorstkiego wyglądu. Do niedawna kwas hialuronowy musiał być wystrzykiwany, ponieważ układ trawienny nie był w stanie wchłonąć go w naturalnej postaci.
Można wskazać trzy główne grupy pacjentów, u których uzasadniona jest suplementacja kwasu hialuronowego. Są to przede wszystkim osoby w wieku podeszłym z rozwinięta chorobą zwyrodnieniową oraz zagrożone rozwojem tej choroby, jako element politerapii mający na celu spowolnienie degradacji stawu i opóźnienie konieczności implantacji protezy. Kolejna grupa to osoby po przebytych urazach stawów oraz po zabiegach operacyjnych na stawach, u których wskazane jest zwiększenie puli dostępnego kwasu hialuronowego koniecznego do prawidłowego procesu gojenia tkanek. Ostatnia grupa, to osoby o małej aktywności fizycznej, gdzie dochodzi do gorszego odżywienia chrząstki, w tym wypadku suplementacja kwasu hialuronowego i zwiększanie lepkości mazi stawowej powinna poprawić warunki odżywienia chrząstki.
Propozycja doustnego zastosowania hialuronianów jest bardzo ciekawym pomysłem z kilku powodów. Po pierwsze, podstawowym zastrzeżeniem do leczenia miejscowego, poza ceną, jest fakt iż jest ono właśnie miejscowe, czyli terapia obejmuje jeden, konkretny staw i to w konkretnym miejscu. Matryca działa w miejscu implantacji, a wstrzyknięcia tylko zwiększają lepkość mazi stawowej nie obejmując swoim działaniem tkanek miękkich. Tymczasem substancja podana doustnie zadziała wszędzie, tam, gdzie dotrze wraz z krwią. Czyli zarówno na uszkodzone więzadła, błonę maziową, maź stawową czy unaczynione fragmenty więzadeł i tzw. „strefę czerwoną” łąkotek. Nie bez znaczenia jest fakt, iż choroba zwyrodnieniowa dotyczy przeważnie wielu stawów – biodrowych, kolanowych i międzykręgowych. Tak więc, jedynie forma doustna może dostarczyć brakujące związki kwasu hialuronowego do wszystkich tych struktur.
Reasumując podstawowe działania kliniczne kwasu hialuronowego to poprawa lepkości mazi stawowej, poprawa odżywienia chrząstki, poprawa przylegania i regeneracji komórek, wpływ na gojenie uszkodzeń tkanek miękkich. Doustny preparat kwasu hialuronowego może zadziałać na poziomie wszystkich tych struktur. Oczywiście należy zaznaczyć, iż nie jest to panaceum na wszystkie schorzenia stawów. Zgodnie ze swoją klasyfikacją kwas hialuronowy jest suplementem, który może być stosowany jako element politerapii, mający wpływ na jej wynik. Tak więc, należy pamiętać, iż na dzień dzisiejszy choroba zwyrodnieniowa jest chorobą nieuleczalną, nieuchronnie acz powoli prowadzącą do zniszczenia stawu i konieczności zastąpienia go protezą, lub usztywnienia go. W terapii nadal podstawę stanowi farmakoterapia, rehabilitacja i leczenie operacyjne. Suplementy takie jak kwas hialuronowy i glukozamina mają istotne znaczenie wspomagające leczenie podstawowe, dzięki którym można spowolnić proces degeneracji i utrzymać funkcję stawu przez długi czas.
(dhj) |